با سلام به تمام دوستان خوبم و تبریک ویژه برای روز مادر.

مادر مقدس ترین سمبل دنیاست.درباره ش کلی شعر گفتیم و تصویر کشیدیم و فیلم ساختیم. جملات زیادی هم از بزرگان شنیدیم که به نظر من بهترینش تحسین مادر از زبان ولتر هست که میگه :مادر شاهکار طبیعت است... اما به راستی که تا ابدیت زبان از تحسین پاکیش و عقل از فهم عشقش عاجز و ناتوان هست.

اما مثل همیشه این بار با یک دید متفاوت رو به رو هستیم وشاید یک چالش عمیق...

من قصدم این نیست که از خوبی ها و فداکاری های مادر بنویسم چرا که شما میتونید یک زن ایرانی باشید و از نظر فرهنگی اجتماعی و حتی ظاهری با یک زن انگلیسی یا ایرلندی کاملا متفاوت باشید اما مطمئنا احساس مادرانه ی شما کاملا یکسان و مشابه هست و از این لحاظ تمام خوبی ها و مهربونی ها و مخصوصا دلسوزی های مادرانه  به کل جهان اثبات شده.(دقیقا مثل احساس پدرانه)از روز مادر و از خود مادر زیاد گفتیم و نوشتیم .همین طور که اکثر شما دوستان عزیز تا الان این روز رو به مادران عزیزتون با شعر و عکس و ...در وبلاگ هاتون تبریک گفتید.

اما اجازه بدهید در روز مادر به مادرانی فکر کنیم  و درباره شون حرف بزنیم که 2صفت وویژگی کاملا متفاوت دارند.از اسم تیتر شروع میکنیم :مادر فاحشه. اولی مقد س وبزرگ، مهربان و سفید و دومی زشت وپست ،طرد شده از جامعه وسیاه .

شخصیت های کاملا متفاوتی که هر یک رو از دیگری به شدت دور میکنه و اصلا در ذهن هم نمیگنجه که فاحشه ای مادر باشه...اما اینجا در زمین قرن 21 ما مادران فاحشه ی بی شماری داریم.

در ابتدای صحبت اجازه بدهید اول چند نمونه از زنان فاحشه را نام ببریم.

گروه اول شامل  زنانی هستند  که استقلال مالی بسیار خوبی دارند.و به صرف شهوت فاحشه هستند.زنانی که درخانه های 1000 متری سعادت آباد و پاسداران و ...با سگ هایی که قیمت هر کدوم گاهی 20میلیون تومان میشه زندگی می کنند.کلاس کاری بالایی دارند و هرکسی رو برای انجام یک رابطه ی جنسی نمی پذیرند.

گروه دوم که امروزه در جامعه به شدت با آن ها رو به رو هستیم وبه نوعی فاحشه ی پنهان نام دارند آن دسته از دخترانی هستند که با کسی دوست هستند و حالا به خاطر عشق واقعی و علاقه ی زیاد راضی به ارتباط جنسی می شوند.ارتباطی که هیچ تضمینی در آن نیست و بعد ازترک کردن پسر به شدت سرخورده می شوند..با کس دیگری دوست می شوند و رابطه ی دیگری..بعد از مدتی وقتی به خود می آیند که انگار تبدیل به یک فاحشه شدند.که البته این گروه هنوز از موقعیت اجتماعی خوبی برخوردارند.دربین خا نواده ی خود جای دارند و به علت بازگو نکردن رابطه هایشان به دوستان و خانواده از خانواده و جامعه  طرد نشدند و هیچ دید منفی بر روی آن ها نیست.(بماند که بدبینی برخی مردان به ازدواج امروزه به دلیل وجود همین دختران است و نسبت دادن همه ی دخترها به خراب و هرزه و ..)

اما گروه سوم که بحث اصلی ما مختص و صرفا روی این گروه می باشد.

زنانی که ازدواج رسمی و قانونی دارندو مثل همه ی ما صاحب بچه ی شرعی و قانونی می شوند اما بنا به دلایلی مثل اعتیاد شوهر طلاق یا اینکه اصلا شوهر همسر و بچه هایش را مدت هاست ترک کرده  و حالا هیچ خبری از آن ندارند و زن به خاطر فقر وناامنی و غیره...به فساد کشیده شده و فاحشه می شود.

ببینید دوستان خوبم من اصلا قصد ندارم در این بحث احساساتی بشم و به خاطر زن بودن خودم حالا تصویر خوبی از مادر فاحشه نشون بدم و اینکه بگم به خاطر فاحشه بودنش باید مادر بودنش رو بپذیریم و عفوش کنیم ولی در مبحث مادران فاحشه ما گاهی فقط عنوان فاحشه رو محکوم کرده ایم وخط بطلانی روی مادر بودن این زن کشیده ایم.دفاع من صرفا از آن جایی شروع می شود که مادر فاحشه دختر کوچک  و خردسالش را در اتاق دیگری پنهان میکند و نمی گذارد حتی کسی او را ببیند.مادری که در واقع مانع تحویل یک فاحشه ی دیگر به جامعه می شود و از این امر جلوگیری می کند .

در زلزله ی اخیر ژاپن مادری همراه  نوزاد کوچکش زیر آوار میماند ولی در کمال تعجب بعد از 5روز هردو را زنده از زیر آوار پیدا می کنند وقتی علت زنده ماندن نوزاد کوچک  را از مادرش می پرسند او می گوید برای زنده ماندن بچه ام مجبور شدم دست خودم را با سنگ ببرم تا فرزندم از گرسنگی نمیرد .نوزادم در تمام این 5روز از خون من خورد تا زنده ماند.بله ...این عشق حقیقی و قلبی مادریست.و صد در صد قابل تحسین و ستایش.اما در مبحث مادر فاحشه ما سال هاست فقط عنوان فاحشه را محاکمه کرده ایم و خط بطلانی روی مادر بودنش کشیده ایم.من برای این موضوع به کتاب خانه های زیادی رفتم. درباره ی زنان خیابانی کتاب هایی هرچند بسیار کم وجود داشت اما درباره ی مادران فاحشه من 1کتاب هم پیدا نکردم. من در ابتدای بحث هم گفتم به هیچ وجه نمیخواهم احساسات زنانه نشون بدم تا در تصمیم گیری احساساتی بشویم ولی بیاید جور دیگه ای هم نگاه کنیم.  بگذارید برگردیم به جمله ی معروف ولتر...که گفت :مادر شاهکار طبیعت است و من در مقابل می گویم مادر فاحشه شاهکار جامعه است...بله .جامعه ای که من و شمای نوعی در آن زندگی می کنیم.همان جامعه ای که معلم دارد پزشک و مهندس و استاد دانشگاه و دانشجو دارد همان جامعه فاحشه هم دارد...خوبی ها و امکاناتی که در این سو ما را پزشک و معلم و موسیقی دان کرده آن سو تر با فقر و زشتی روی  زشت خودرا نشان داده و زنانی را فاحشه کرده است.

همین طور که با یکی از دوستانم در باره ی این موضوع صحبت میکردم گفت:آخه این چه حرفیه تو می زنی؟یعنی اگر مادر خودت که کلی برات زحمت کشیده و بزرگت کرده رو کنار یک مادر فاحشه بزاری برای هر دو یک جور احترام قائلی؟راستش من با این سوال یه کم جا خوردم و 3-2روزی باهاش درگیر بودم.اما بعدا گفتم :بله ...برای  مادرم و فاحشه ایی که همیشه مراقب دختر کوچیکش بوده و نگذاشته کسی بهش دست بزنه برای مادری که تن فروشی کرد تا دخترش فردا تن فروش نشه ...برای مادری که دخترش رو توی اتاق کوچکی حبس کرد و اون رو در جامعه رها نکرد یا میتونست مثل خیلی از فاحشه های دیگه دخترکوچیکش رو بفروشه تا درآمد خوبی داشته باشه و در واقع جلوگیری میکنه از تحویل یک فاحشه ی دیگه به جامعه، اندازه ی مادر خودم براش احترام قائلم.چون اون هم مثل مادر من و هر مادر دیگه ایی مواظب بچه اش بوده .

ما اصلا قرار نیست که فاحشگی این زن رو به مادر بودنشون ببخشیم. ولی بیاید جور دیگه ای هم نگاه کنیم  به هر حال این فاحشه در پشت این کارش یک زنه...قلب ودل داره و مثل همه ی زن های دیگه دارای احساسات هست...شاید اون هر شب از خودش، مردهایی که بهش سر می زنند و دنیا سیر بشه ...برای من و توی جوون که وقتی ازمون می پرسند چه رنگی دوست داری به خاطر پرسپولیس و علاقه ای که بهش داریم ،به خاطر انرژی و نشاطی که از نیروی جوونیمون هست ،به خاطر عشقمون،شاد و خوشحال میگیم قرمز...این زن  زنی که هر شب با قرمزی که رنگ شهوته داره لباس می پوشه و زندگی میکنه ازش متنفره...چون قرمزی که برای ما قرمزه عشقه برای اون یک قرمز سیاه هست.زنی که حتی شاید عاشق باشه...

دراینجا شاید عده ای باشند که با حرف من مخالف باشند که اگر این زن یک مادر واقعی هست نباید فاحشه باشه.اما من این طور پاسخ میدم که شما برای کار به سمت کاری می روید که جامعه زودتر جذبش میکنه.وقتی زن بی سواد یا تحصیل کرده ای با عدم استخدام یا محیط کاری بد و فاسدی روبه رو میشه وقتی به گدایی پناه میاره و به جرم متکدی گری از خیابان جمع آوری میشه وقتی وسایلی که در مترو میفروشه هر روز ازش میگیرند و جمع آوری میشه پس چه چاره ی دیگری براش میمونه؟ببینید من باز هم میگم درسته که هیچ کدوم از این حرف ها و دلایلی که گفته شد برای فاحشگی مجوز نیست اما به هر حال مشوق که هست!دوستان من خواسته ی واقعی ما با ادعاهامون کاملا متفاوته.من و شما و هرزن دیگری دوست داره سالم زندگی کنه و این خواست واقعیش هست اما اگر هر کدوم از ما با فقر و یک خانواده ی بحران زده و عدم حمایت اقوام و مرگ یا ترک همسرمون مواجه بشیم واقعا می تونیم ادعا کنیم که می تونیم سالم بمونیم؟میتونیم با جامعه ایی که تا دیروز با وجود یک مرد برای ما سایه ی  راحتی داشته امروز با نبود حامی به یک گرگ تبدیل نمیشه؟اگر زن فیری بدون یک سکه پول باشید کدام قصابی به شما گوشت و کدام نانوایی به شما نان میدهد؟؟؟

ایده ی نوشتن "مادر فاحشه"از مترو و ایستگاه  صادقیه به ذهن من رسید.خانم جوانی که دختر بچه ی 2ساله ش رو روی پاش نشونده بود باخانم  کناری خودش مشغول صحبت بود که گفت:امروز دخترم روبرده بودم پارک که یک دفعه ماشینی ترمز وحشتناکی کرد و یه زن با یه دختر8-7ساله ازش بیرون پریدند.من اصلا نفهمیدم چی شد که یه مرد اومد پایین و دست زنه رو کشیدو فحش میداد که سوارش کنه.زنه هم گریه میکرد و مرد رو میزد که کثافت خودم که گفتم  میام و پایه ام ولی کاری به دخترم نداشته باش.آشغال حیوون و...

زن کناری گفت:خاک بر سرش ...اون خرابه و....و... که اگر مادر بود که این کار رو نمیکرد.من واقعا عصبانی شدم .با خودم گفتم اون زن خراب با تمام روح  سیاهش با احساس مادرانه ایی که فقط خدا تو وجودش گذاشته بود و با همون شرافت کمی که توی ذاتش مونده بود از بچه اش دفاع کرده اون وقت ما اگر انقدر مرد نیستیم و مردونگی رو فراموش کردیم که حداقل دست بچه ی بیگناهش رو بگیریم وبچه رو از لجن بکشیم بیرون و لااقل بزاریم مادر خوبی برای بچه اش باشه از هرچی فاحشه ست فاحشه تریم.مادری که خودش دختر 2ساله اش رو توی بغلش گرفته چه جوری میتونه این حرف رو بزنه؟

به هر حال دوستان من واقعا برای این تحقیق دوست داشتم با یکی،دو تا از زنان فاحشه ای که مادر هستند صحبت کنم تا بهتر و کامل تر مطلبم رو ارائه بدم و اصلا برای خودم روشن بشه اما به دلیل اینکه این زن ها قط با آدم هایی که مثل خودشون هستند رابطه دارند و نمیشه به عنوان یک آدم سالم بینشون رفت و به هرحال معذوراتی که برای من وجود داشت این امکان ایجاد نشد و به خاطر همین این تحلیل یکی از اون معدود تحلیل ها ی منه که ناقص باقی میمونه و به همین علت عدم گفتگو ما نمیتونیم دید همه جانبه ای داشته باشیم.اما من جدا از هدف نوشتن پست مادر فاحشه،هدف واقعیم این بود که ما بندگان خدایی هستیم که گفت در روز قیامت بد و خوب اعمال شما رو در ترازویی گذاشته و قضاوت میکنیم.منهای مادر فاحشه من میخواستم بگم دید محدودی نداشته باشیم.مثلا ما شاید همسر بدی باشیم اما پدر یا مادر فوق العاده ایی هستیم.شاید دروغ گوی بدی باشیم ولی میتونیم بخشنده ی خوبی باشیم.مادر فاحشه درس بزرگی برای همه ی ماست که انسان ها را تک ساحتی نبینیم و درباره شون قضاوت نکنیم.

به علت عدم مصاحبه  با اشخاصی که این پست درباره ی اونها بود،این تحلیل ناقص باقی میمونه وشمایی که موافق یا مخالف صحبت های من هستید این تبریک رو صرفا بگذارید پای یک ایده ی جدید و متفاوت که این روز رو به گروه ویژه ایی از مادران تبریک گفتیم و فقط در آخر اسم تیتر رو با هم زمزمه کنیم:

                             روزت مبارک مادر فاحشه